پایگاه خبری رج خبر/ اختصاصی/ دکتر پزشکیان و هشدارهای اقلیمی/ دکتر داریوش یاراحمدی: بیش از یک سال است که دکتر پزشکیان در قالب جدیدی خود را معرفی میکند. او بهعنوان سخنگوی سازمان بحران های محیطی، از آلودگی هوا، از فرونشست زمین، از بیآبی، از نابودی تالابها و… میگوید. ایشان درست همان حرفهایی که سالهاست ما در دانشگاهها، در گروههای محیط زیست، در جمعهای کوچک و بیصدا فریاد زدهایم را تکرار میکند؛ بنابراین گویا اوضاع فرقی نکرده است؛ تنها بلندگوی این هشدارها بزرگتر شده و مشکل نیز همینجاست.
جناب رئیسجمهور، هشدار دادن کار ماست. کار کسانی است که هیچ قدرتی در دست ندارند. کار آنهایی است که فقط میتوانند وضعیت را روایت کنند، تشریح کنند، فریاد بزنند، اما دستشان به جایی بند نیست. کار ما که سالهاست بحرانها را میبینیم و تنها کاری که از دستمان برآمده، نوشتن بوده است؛ اما جناب آقای دکتر پزشکیان رئیسجمهور است. این تفاوت ساده نیست؛ اصل ماجرا همینجاست.
دکتر پزشکیان و ضرورت تغییر نقش
وقتی رئیسجمهور هم در جایگاه هشداردهنده بایستد، یعنی جای نقشها عوض شده است. جامعه که باید از «شرح بحران» عبور کرده باشد، دوباره به همان چرخهی همیشگی تشخیص بدون درمان برمیگردد. انگار دوباره برگشتهایم سر نقطهی صفر: دیدن درد. گفتن درد. بدون حتی یک حرکت برای درمان.
ما به دکتر پزشکیان رأی ندادیم که دوباره همان حرفها را بشنویم. همان روز که رأی دادیم، همهی این دردها را بلد بودیم. می دانستیم که آب ایران رو به پایان است. میدانستیم که زمین دارد تهی میشود و فرو مینشیند. می دانستیم که آلودگی هوا از مرز هشدار عبور کرده و برخی شهرهای بزرگ به اتاق گاز سمی تبدیل شدهاند. اینها هیچکدام کشف تازهای نبود. رأی دادیم چون تصور کردیم اینبار کسی آمده که درمان را شروع کند. کسی که گفت: «گردن من گرو.» کسی که گفت: «اگر نتوانم، میگویم نتوانستم.» کسی که گفت: «برای گفتن نیامدهام، برای انجام دادن آمدهام.»
اما حالا چه؟ باز همان جملات ما دارد از زبان کسی شنیده میشود که بسیاری از ابزارهای تصمیمگیری را در اختیار دارد. این خطرناک است. خیلی هم خطرناک. چون اگر رئیسجمهور فقط هشدار بدهد، یعنی قدرت اجرایی کشور بیصدا از میان رفته است. یعنی در سطح تصمیمگیری و اقدام هم فقط «شرح وضعیت» جریان دارد. یعنی کسی سیاست را به حرکت نمیآورد.
جناب اقای دکتر پزشکیان این سرزمین دیگر زمان هشدار ندارد. ما از مرز هشدار عبور کردهایم. امروز روز تصمیم و اجراست. تصمیمهای سخت. تصمیمهای هزینهدار. تصمیمها و اجراهایی که بعضیها را ناراحت میکند، برخی منافع را قطع میکند، ساختارهایی را جابهجا میکند. جناب رئیسجمهور کشور با مصاحبه و مقاله و توییت سیاسی یا زیستمحیطی اداره نمیشود. با جملههای «باید فکری کرد» یا «وضعیت نگرانکننده است» اداره نمیشود.
کشور را سیاست میچرخاند. سیاست یعنی شجاعت و انتخاب. انتخاب یعنی کنار زدن یک چیز برای ساختن چیز دیگر و این کار، کار رئیسجمهور است، نه کار ما. اکنون زمان تغییر نقش است: از هشداردهنده به تصمیمگیر. از تشریحکننده بحران به شکلدهنده راهحل. از گفتن به انجام دادن. جناب اقای دکتر پزشکیان جامعه ایران امروز بیش از هر دورهای آماده پذیرش تصمیمهای سخت و منطقی و اساسی است؛ مشروط بر اینکه با رویکرد منافع ملی و ارجحیت حفظ سرزمین، تصمیم بگیرد و اقدام کنید.