پایگاه خبری رج خبر/ اختصاصی/ ترویج کتابخوانی یا کار با رزین؟ / بهداد علیزاده جوکندان: آنچه در سفر اخیر دبیرکل نهاد کتابخانههای عمومی کشور به رشت رخ داد، بیش از آنکه نشانی از دغدغهمندی فرهنگی و کتابخوانی باشد، تصویری از یک انحراف مأموریت را به نمایش میگذارد. حضور ایشان و معاون اداری و مالی نهاد در یک کارگاه آموزش کار با رزین و گرفتن عکس یادگاری با یک دستبند، (با توجیه این که نشان نهاد کتابخانههای عمومی کشور در آن طراحی شده بود) پرسشهای جدی درباره اولویتها و وظایف این نهاد ملی برمیانگیزد.
ترویج کتابخوانی یا کار با رزین؟
۱. مأموریت فرهنگی یا سرگرمیهای جانبی؟
سفر کاری دبیرکل نهاد کتابخانههای عمومی، بهطور طبیعی باید معطوف به نشستهای تخصصی، دیدار با کتابداران، نویسندگان، ناشران و فعالان حوزه کتاب و کتابخوانی و ادبیات باشد.
وقتی چنین سفرهایی به کارگاههای صنایع دستی و رزین ختم میشود، این پرسش مطرح است که جایگاه اصلی کتابخانهها در سیاستگذاری فرهنگی کشور کجاست؟
آیا حمایت از کسبوکارهای کوچک وظیفه نهاد کتابخانههای عمومی کشور است؟ چرا باید نهاد کتابخانهها که مأموریت اصلیاش ترویج کتابخوانی است، به این عرصه ورود کند؟
۲. معاون اداری و مالی؛ وظایف بر زمین مانده
معاون اداری و مالی نهاد، به جای حضور در دفتر کار و رسیدگی به صدها مسئله منابع انسانی در سراسر کشور، در سفر و بازدید و عکس یادگاری با دستبند رزین دیده میشود.
مشکلات پرسنلی کتابداران، تسویهحساب کارکنان و مدیران کنار گذاشتهشده، و مسائل معیشتی نیروها، موضوعاتی فوری و حیاتیاند که نیازمند مدیریت دقیق و پیگیری مستمر هستند.
پرسش جدی این است: آیا خانم محمدپور پیش از این سفر، تکلیف پروندههای مالی و حقوقی کارکنان را روشن کرده است؟ یا اولویتها جابهجا شده و سیر و سیاحت بر کار اصلی مقدم شده است؟
۳. نامگذاری کتابخانه یا ترویج کتابخوانی؟
تغییر نام «کتابخانه مرکزی شهید رئیسی رشت» به «کتابخانه مرکزی رشت (ساختمان شهید رئیسی)» آیا این موضوع جزو مسائل اصلی نهاد است؟
مشاوران خانم دکتر نظربلند اگر به جزئیات نامگذاری حساساند، آیا به همان اندازه درباره وظایف مهمتر یعنی ترویج کتاب و کتابخوانی، ارتقای کیفیت خدمات کتابخانهها، و جذب مخاطب جدید نیز به او یادآوری میکنند؟
بدون تردید تمرکز بر حاشیهها و غفلت از متن، نتیجهای جز تضعیف جایگاه کتابخانهها در جامعه ندارد.
و اما پرسش اصلی:
سفر به رشت و حاشیههای آن، نمادی از فاصله گرفتن نهاد کتابخانههای عمومی کشور از مأموریت اصلی خود است. کتابخانهها باید سنگر فرهنگ و اندیشه باشند، نه صحنه عکس یادگاری با دستبند رزین. اگر مدیران ارشد این نهاد به جای پرداختن به مشکلات واقعی کتابداران و ترویج کتابخوانی، وقت خود را صرف حضور در کارگاههای جانبی کنند، اعتماد عمومی به کارآمدی این نهاد بیش از پیش آسیب خواهد دید.
آیا بهرغم گذشت یک سال از انتصاب دبیرکل جدید نهاد، هنوز وقت آن نرسیده که مدیران نهاد، اولویتها را بازتعریف کنند و به جای حاشیهسازی، به متن مأموریت فرهنگی خود بازگردند؟