پایگاه خبری رج خبر/ اختصاصی/ الهامی دوباره برای گالری مورین پِیلی: در آستانهی یکی از پرشورترین فصلهای هنری لندن، موریـن پِیلی، از تأثیرگذارترین گالریداران بریتانیا، از افتتاح فضای تازهای برای گالریاش در شرق لندن خبر داده است؛ مکانی که پیشتر استودیوی ولفگانگ تیلمانز، هنرمند نامدار آلمانیتبار، بوده است. پِیلی در گفتوگویی اختصاصی از پیوند عاطفیاش با این فضا، از عشق دیرپایش به هنر و از امیدش به نسل تازهی هنرمندان سخن میگوید.
بازگشت به جایی با «روح ولفگانگ تیلمانز»
پِیلی دربارهی انتخاب این فضا میگوید:
«وقتی پیشنهاد استفاده از استودیوی سابق ولفگانگ مطرح شد، بلافاصله با او تماس گرفتم. او با سخاوت پذیرفت و موافقت کرد نمایشگاهی برای افتتاح این فضا برپا کند. برای من این مکان یادآور سالهاییست که بین ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۱ بارها به استودیوی او سر زدم؛ سالهایی پر از گفتوگو، تجربه و مهمانیهای بهیادماندنی.»
او تأکید میکند که این تصمیم بهمعنای تغییر مکان گالری نیست، بلکه نوعی گسترش طبیعی فعالیتهاست:
«نخواستم فضای اصلی گالری را جابهجا کنم. اینجا را ادامهی منطقی کاری میدانم که طی پنج سال گذشته در بثنال گرین و شورویچ شکل گرفت. این مکان هنوز روح ولفگانگ را دارد؛ همانجایی که پروژهی Truth Study Centre و نخستین آثار Paper Drop خلق شدند.»
سه فضا، یک نمایشگاه
نمایشگاه افتتاحیه با عنوان Build from Here بهطور همزمان در هر سه فضای گالری پِیلی برگزار میشود:
۴ خیابان هرالد، ۶۰ تری کولتس لین، و استودیوی M در مدرسهی راشل.
پِیلی میگوید:
«نمیخواستم هیچ فضایی تعطیل شود. میخواستم نمایشگاه در هر سه مکان تنفس کند. این شیوه به ولفگانگ امکان میدهد وجه سینمایی آثارش را نشان دهد و دامنهی کارش را در قالبی تازه تجربه کند.»
عشق ماندگار و نسل تازهی گالریها
در پاسخ به پرسشی دربارهی گالریهای نوظهور شرق لندن، او با احترام از همکاران جوان خود یاد میکند:
«اطرافم پر از گالریهای جسور و خلاق است. برنامههایشان پرریسک اما الهامبخشاند. بعد از اینهمه سال، عشق من به هنر هنوز کم نشده. خلاقیت روح جهان را زنده نگه میدارد، مخصوصاً وقتی زمانه تاریک است.»
انتخاب هنرمندان: میان شهود و تجربه
پِیلی دربارهی نحوهی انتخاب هنرمندانش توضیح میدهد:
«به دنبال ویژگی خاصی نیستم، بیشتر به شهودم تکیه میکنم. خوشحالم که بعضی هنرمندان را از آغاز مسیرشان انتخاب کردم — مثل ولفگانگ تیلمانز، ربکا وارن و جیلیان ویرینگ — که حالا چهرههای جهانیاند. در نسل تازه هم فیلیپه بائزا، چیوما ابیناما و پائولو نیمِر پیجوتا بهتدریج در حال درخششاند.»
الهام دوباره برای گالری مورین پِیلی – پایگاه خبری رج
رسانههای اجتماعی و مخاطبان تازه
پِیلی باور دارد رسانههای اجتماعی درک ما از هنر را دگرگون کردهاند — و این دگرگونی الزاماً منفی نیست:
«شتاب آگاهی ناشی از شبکههای اجتماعی جنبهای مثبت دارد. مفهوم “دروازهبانان” قدیمی در جهان هنر از میان رفته. امروز هنرمندان میتوانند بدون محدودیت جغرافیایی آثارشان را به مخاطبان جهانی عرضه کنند.»
امید در روزگار دشوار
در شرایطی که وضعیت اقتصادی، ادامهی کار برای هنرمندان را سخت کرده است، او همچنان امیدوار است:
«جملهای از رابرت فراست همیشه در ذهنم مانده: “بهترین راه خروج، همیشه از میانِ آن است.” من هم در زمانهای سختتر آغاز کردم و ادامه دادم. اگر ایدهای داری، دنبالش برو و هیچ صدایی — درونی یا بیرونی — که میگوید نه، گوش نده.»
چشمانداز پیشِرو
پِیلی از چند پروژهی آینده میگوید:
نمایشگاههای انفرادی الیویا پلندر در موزهی هنر مدرن آکسفورد، مرلین جیمز در مرکز هنر کامدن، پائولو نیمِر پیجوتا در گالری جنوب لندن و آن هاردی در کارلو و ادینبرو.
همچنین در سالهای ۲۰۲۷ تا ۲۰۲۸، نمایشگاه پرترهای از ولفگانگ تیلمانز در گالری ملی پرتره لندن برگزار خواهد شد.
او در پایان به یکی از برنامههای مورد انتظار خود اشاره میکند:
«بههمراه بنیاد پیتر هوژار و گالری پِیس، فیلم Peter Hujar’s Day ساختهی آیره ساکس را در مؤسسهی هنرهای معاصر لندن نمایش میدهیم. و البته مشتاقم تا همگان را در فضای تازهی گالری و نمایشگاه ولفگانگ تیلمانز خوشآمد بگویم.»
🗓 نمایشگاه Build from Here از ولفگانگ تیلمانز تا ۲۰ دسامبر در هر سه فضای گالری موریـن پِیلی در لندن برپاست.
یک پاسخ
بهترین راه خروج، همیشه از میانِ آن است. درکش خیلی کار هنرمندانه ایه …. و جالبه هنرمند به این راه توصیه کرده. پارادوکس عجیبیه