پایگاه خبری رج خبر/ اختصاصی/ رباتهایی که آپدیت نمیشوند!/ دکتر داریوش یاراحمدی: این یادداشت منتقدانه خطاب به مدیرانیست که مانند ربات که از قبل تنظیم شدهاند و فقط کارهایی را که در تنظیمات آنها کدگذاری شده انجام میدهند.
بسیاری از ما در موارد زیادی با مدیرانی روبهرو شدهایم که دقیقاً رباتهای انساننمایی هستند که انگار از هوش مصنوعی بسیار قدرتمندتری نسبت به هوش مصنوعی کنونی ساخته شدهاند؛ آنهم در حدود ۴۰ یا ۵۰ سال قبل، زمانی که هوش مصنوعی وجود نداشت… این رباتها کاملاً پیشرفته و بسیار شیک و گاهی خوشتیپ یا زیبارو و تا حدودی دارای احساسات و هیجانات نیز هستند، ولی تنظیمات آنها طوری است که فاقد خلاقیتاند.
همچنانکه پیشتر گفته شد، نقطهضعف این رباتها نداشتن خلاقیت و نوآوری است و فقط میتوانند بر اساس دستورالعملهایی که قبلاً به آنها داده شده عمل کنند. نقطهضعف اصلی این رباتها ناتوانی در درک مسائل جدید و تازهای است که هر روزه در جهان در حال شکلگیری است.
مسالهی ما و مسالهی رباتها
عدم تطابق و درک موقعیتهای جدید و اصرار بر آییننامهها و دستورالعملهای قدیمیِ بارگذاریشده در اذهان آنها موجب شده است که وضعیت فرهنگی، آموزشی، پژوهشی، اقتصادی، محیطزیستی و سیاسی هر روز بدتر شود. این مدیران در هیچ زمینهای قادر به دیدن کلیات جدید نیستند. برای مثال قادر نیستند ــ یا بهدلیل همان تنظیمات ــ نمیتوانند ببینند که کشور در حال خشکیدن است و تمام آبهای سطحی و زیرسطحی در حال تبخیر و محو شدناند. آنها همچنان بر اساس دستورالعملها و آییننامههای گذشته رفتار میکنند و درکی از شرایط خطیر کنونی ندارند.
در مواردی این رباتها ناراحت و عصبانی شدهاند و گفتهاند: این اشکالات و انتقادهایی که به ما نسبت میدهند، همه تهمت و افتراست و منتقدان در حال تشویش اذهان عمومیاند. آنها اینگونه پاسخ میدهند که اتفاقاً ما رباتها میفهمیم چه میکنیم، این منتقدان هستند که نمیفهمند و پیوسته در حال انتقاد و بدوبیراه گفتناند. آنها میگویند منتقدان نمیدانند اداره کشور هزاران مسئله و معضل دارد و فقط از کنار گودِ دانشگاه یا پژوهشگاه نشستهاند و میگویند «لنگش کن».
میگویند ما میدانیم که آب نیست ولی چارهای نداریم؛ کشور هزاران مشکل امنیتی و دشمن خارجی دارد و نمیتوان با تصمیمهای سخت، مشکل جدیدی مانند اعتراض کشاورزان و تبعات امنیتی آن را نیز به مشکلات کشور افزود. مگر میشود چاههای مردم را بست و…
خلاصه آنکه رباتها لیستی از اتهامات امنیتی را علیه منتقدان مینویسند و کیفرخواستی نیز صادر میکنند؛ اما در این میان، وجدان عمومی جامعه است که در دادگاه رباتها احضار میشود تا پاسخ دهد چرا هشدار داده است. پاسخ اما روشن است: جامعهای که هنوز در آن صداهای دلسوزانه شنیده میشود، نشان از عشق به همین سرزمین تفتیده دارد. سرزمینی که به همه ما فرصت تحصیل و رشد داده و اکنون انتظار دارد تخصصها صرفِ بهبود حال او شود.
تمامی هشدارهای محیطزیستی و اقلیمی اگر همین امروز جدی گرفته نشوند، چند سال دیگر هزاران برابر خواهند شد. اگر امروز نگران اعتراض کشاورزانی هستیم که حدود ۱۴ تا ۱۵ درصد جمعیت شاغل کشور را تشکیل میدهند، چند سال دیگر باید منتظر میلیونها شهروند تشنه و خشمگین باشیم که از بیآبی و فروپاشی زیستبومها به ستوه آمدهاند. اگر امروز چاههای غیرمجاز بسته نشوند، فردا فرونشست زمین شهرها را در خود خواهد بلعید و میلیونها نفر را بیخانمان خواهد کرد.
اگر کشاورزی ناساز با اقلیم و پرهزینه امروز و صنایع آببر و غیر کارآمد و غیر رقابتی در عصر تجارت جهانی متوقف نشود، چند سال دیگر نه کشاورزی، نه صنعت، نه شهر و نه حتی جاذبهای برای گردشگری و زندگی خواهیم داشت،