پایگاه خبری رج خبر/ اختصاصی/ تسلط هوش مصنوعی بر شبکههای اجتماعی/ نوشتهی برد استون، مترجم: مهدی سریرچی: شبی از تابستان امسال، اندی کوسوفسکی (۲۲ ساله، اهل نیویورک) که نمیتوانست بخوابد، تصمیم گرفت با ابزار تازهای از گوگل به نام Veo 3 — که مخصوص ساخت ویدئو با هوش مصنوعی است — کمی ور برود. نتیجهی کارش شاید آغازی برای عصر جدیدی در شبکههای اجتماعی و حتی در کل صنعت سرگرمی بود.
کوسوفسکی که در بازاریابی کار میکند، میخواست مهارتهایش را بیازماید و در عین حال کنجکاویاش دربارهی ابزارهای جدید هوش مصنوعی را ارضا کند؛ ابزارهایی که میتوانند تنها با چند جملهی ساده، ویدئوهایی کوتاه و واقعی بسازند. او با الهام از جذابیت همیشگی حیوانات بامزه و علاقهی نسل خودش به لحظات واقعی و خودجوش، چنین پرامپتی نوشت:
«یک ویدئوی شبانه با کیفیت دوربین مداربسته بساز از چند خرگوش وحشی که روی ترامپولینی در حیاط پشتی در حال پریدن هستند — و یکی از آنها ناگهان ناپدید میشود»
او ویدئوی ۸ ثانیهای را با حساب کاربری rachelthecatlovers در تیکتاک منتشر کرد و زیرش نوشت:
«دوربین امنیتی خونه رو چک کردم… ظاهراً مهمونهایی برامون اومدن!»
بقیهی کار را اینترنت انجام داد. ظرف چند هفته، ویدئو ۲۳۷ میلیون بار دیده شد — تقریباً دو برابر بینندگان زندهی مسابقه سوپربول. هزاران نفر در بخش نظرات دربارهی واقعی بودن ویدئو و چگونگی ناپدید شدن یکی از خرگوشها بحث کردند. کوسوفسکی حس کرد شاهد تغییری عظیم در دنیای سینما و سرگرمی است:
«این تازه شروع کار است. این درست مثل انقلاب صنعتی است؛ چون اینبار فرآیند خلق محتوا است که در حال مردمی شدن است »
موج ویدئوهای ساخت هوش مصنوعی
اگر این روزها وقتتان را در اینستاگرام، تیکتاک، ایکس یا یوتیوب میگذرانید، احتمالاً با ویدئوهای تولیدشده توسط هوش مصنوعی روبهرو شدهاید: خرگوشهای سخنگو، گوریلهایی که مصاحبه میکنند، یا نوزادهایی که جلوی دوربین جواب میدهند. منتقدان به این محتواها لقب «آشغال هوش مصنوعی» دادهاند؛ محتوایی سطحی و پر از شوخیهای بیمزه. اما حقیقت این است که این ویدئوها خوب به نظر میرسند، بازدید بالایی دارند و هزینهی ساختشان تقریباً صفر است.
پروفسور هَنی فرید از دانشگاه برکلی میگوید:
«نمیتوان انکار کرد که این فناوری چقدر شگفتانگیز و توانمندساز است. نوجوان های معمولی اکنون به ابزارهایی دسترسی دارد که زمانی فقط با بودجههای میلیوندلاری ممکن بود در دسترس قرار بگیرد.»
از خرگوشها تا سگهای مجری پادکست
پیشرفت الگوریتمهای یادگیری ماشین و مدلهای زبانی بزرگ از گوگل و OpenAI باعث شده ساخت ویدئو از روی متن بهطرز شگفتآوری ساده شود. گوگل ابزار Veo 3 را در ماه مه معرفی کرد؛ ساخت یک ویدئوی ۸ ثانیهای فقط ۶ دلار هزینه دارد و حالا میتواند صدا، افکت و دیالوگ با لبخوانی طبیعی تولید کند.
برای مقایسه: در سال ۲۰۲۳، ویدئوی معروف «ویل اسمیت در حال خوردن اسپاگتی» پر از خطا و اعوجاج بود، اما نسخههای امروزی تقریباً واقعیاند.
یکی از کاربران این ابزار، جاناتان پونسکی از مونترال است که همراه سه برادرش اپلیکیشنی برای صاحبان حیوانات خانگی به نام DogPack دارد. آنها با الهام از ترند «یتیهای سخنگو»، ویدئوهایی ساختند از سگهایی در استودیوی پادکست که دربارهی صاحبانشان شوخی میکنند. لحن طنزآمیز است ولی ساده:
لابرادور: «همیشه سوالهای احمقانه میپرسن مثل: “تشویقی میخوای ؟” فکر کردی اینجا الکی نشستم ؟!»
اکنون صفحهی آنها صدها هزار دنبالکننده دارد و از صاحبان سگهای معروف درخواست میگیرند تا حیوانشان را در پادکست وارد کنند. پونسکی میگوید:
«مردم از دیدن ماشینهای لوکس و ساعتهای گران خسته شدن. حالا دنبال سرگرمی هستند — و با هوش مصنوعی میتونی کاری کنی که سگها حرف بزنن.»
بازی جدید محتوا و کپیکاری از هالیوود
بسیاری از این ویدئوها برای وایرال شدن ساخته میشوند: از بازسازی مصنوعی شهر پمپئی قبل از فوران آتشفشان تا رومیهایی که در سفینههای فضایی پرسه میزنند. حتی ویدئوهای بیمعنایی مثل پرش روی تختی از پنیر یا نان مالیدهشده با سیارات هم بازدید میلیونی میگیرند.
برخی هم آگاهانه برای جلب الگوریتمهای پاداشدهندهی اینستاگرام و تیکتاک ساخته میشوند. «علی سلطان»، ۲۷ ساله از لاهور پاکستان، که ویدئوهای «تختهای غذایی» را تولید میکند، میگوید:
«باید با روان مردم بازی کنی — این همون کلیکبِیته.»
حتی نوجوانانی مثل کبیر راجدو ۱۳ ساله از نیویورک از Veo 3 برای ساخت ویدئوهای طنز از استورمتروپرهای جنگ ستارگان استفاده میکنند. کبیر از ChatGPT برای نوشتن فیلمنامه و هشتگ استفاده میکند و ویدئوهایش هزاران بازدید دارد. او تاکنون حدود ۱۵۰۰ دلار درآمد داشته و هنوز هیچ شکایت حقوقی از دیزنی دریافت نکرده است.
آیندهی مبهم سرگرمی و خطر فریبهای دیجیتال
تا چند سال پیش، تولید سرگرمی در انحصار هالیوود بود. اما حالا یوتیوبرهایی مثل MrBeast یا خانم ریچل (سازنده محتوای کودک) کنترل توجه مردم را از دست استودیوها بیرون کشیدهاند. برخی فیلمسازان حتی از AI برای بازسازی فیلمهای ناقص کلاسیک استفاده میکنند — مثلاً بازسازی صحنههای گمشدهی فیلم “The Magnificent Ambersons” که استودیو در زمان اورسن ولز حذف کرده بود.
در عین حال، شبکههای اجتماعی باید مسئولانهتر عمل کنند. زیرا همانطور که ویدئوهای خرگوش یا سگ سرگرمکنندهاند، دیپفیکهای خطرناک هم وجود دارند — مثل ویدئوی جعلی رئیسجمهور اوکراین که ظاهراً دستور تسلیم میداد.
پروفسور ساهانا اودوپا از دانشگاه LMU مونیخ میگوید:
«ویدئوهای ساختهشده با هوش مصنوعی میتوانند همانقدر دروغ و نفرت منتشر کنند که محتوای متنی یا تصویری پیش از این میکرد.»
با این حال، شرکتهای فناوری در آمریکا چندان علاقهای به نظارت یا برچسبگذاری ندارند؛ آنها عاشق تعامل کاربر و درآمد تبلیغات هستند. بنابراین، شاید چارهای نداشته باشیم جز اینکه نفسمان را حبس کنیم، امیدوار باشیم اوضاع از کنترل خارج نشود — و فعلاً از دیدن آن خرگوشهای جهنده لذت ببریم.
یک پاسخ
به به چه شود