پایگاه خبری رج خبر/ اختصاصی/ شجاعت؛ تنها راه بقا در بحرانهای سازمانی/ مهدی سریرچی:
در لحظه هایی که به اندازه لحظات کنونی تشنجآفرین هستند، اغلب افراد وسوسه میشوند با احتیاط پیش بروند—بهویژه اگر شما یک رهبر باشید و هر تصمیمتان با عواقب سنگینی همراه باشد. در شرایطی که ژئوپلیتیک، اقتصاد و جامعه در حالت دگرگونی مداوم قرار دارند، ریسکگریزی پاسخی کاملاً منطقی به نظر میرسد.
اما مدیران سازمانها باید بدانند که شجاعت مهارتی است که باید آن را در مواجهه با شرایط متلاطم، نامطمئن، پیچیده و مبهم (VUCA) پرورش دهند. همانطور که رنجای گولاتی در این مقاله اصلی اشاره میکند، تحت چنین شرایطی «بیشتر مردم احساس میکنند کنترل امور را از دست دادهاند که این امر باعث برانگیختهشدن ترس میشود؛ ترسی که غالباً به فلج شدن یا عقبنشینی (فرار) ختم میشود.» اما شما نمیتوانید صرفاً هزینهها را کاهش دهید و تا پایان بحران در حالت انتظار باقی بمانید.
در واقع، مواجهه با بحرانها نیاز به اقدامات جسورانه و متهورانه دارد.
شجاعت و نقش حیاتی آن در رشد
زمانی که گولاتی و همکارانش نحوه مدیریت ۴۷۰۰ شرکت عمومی را در طول سه رکود اقتصادی مورد بررسی قرار دادند، دریافتند که دلیل موفقتر بیرون آمدن شرکتهای برتر، نه فقط بهدلیل کاهش هوشمندانه هزینهها بوده، بلکه به این دلیل موفق شدند که همزمان ریسکهای محاسبهشدهای را برای سرمایهگذاری در رشد آینده پذیرفتند. تصمیم در شرایط بحرانی برای سرمایهگذاری روی آینده مستلزم شجاعت است. گولاتی شجاعت را اینگونه تعریف میکند: «تمایل به انجام اقدامات جسورانه و مخاطرهآمیز در جهت یک هدف ارزشمند، معمولاً در مواجهه با ترسی پایدار.»
اگرچه فلاسفهای مانند افلاطون و ارسطو معتقد بودند که شجاعت یک فضیلت ذاتی است، گولاتی باور دارد که آنها اشتباه میکردند—شجاعت مهارتی قابل یادگیری است. او استدلال میکند که هر یک از ما میتوانیم شجاعت لازم برای رهبری در میان آشوب را در خود پرورش دهیم و تصمیمات دشواری را اتخاذ کنیم که سازمانهایی قویتر و سالمتر میسازند.
نقشه راه پرورش شجاعت (Playbook for Courage)
گولاتی برای رهبرانی که میخواهند شجاعت لازم برای عمل را در خود ایجاد کنند، یک نقشه راه عملیاتی ارائه میدهد:
۱. هدف خود را دوباره تعریف کنید (Reframe Your Purpose): بر ترس خود غلبه کنید و بهجای تمرکز بر خطرات، نگاه خود را بر «چرایی» فعالیتتان متمرکز کنید. زمانی که با خود میاندیشید که «چرا کاری را انجام میدهم که بزرگتر از خود من است؟»، این هدف والاتر میتواند منبع قدرت شما باشد و ترس را تحتالشعاع قرار دهد.
۲. آرامش درونی ایجاد کنید (Find Inner Calm): پاسخ طبیعی بدن به ترس، «فلج شدن» یا «گریز» است. برای مدیریت این واکنش، باید ثبات درونی پیدا کنید. این کار با تمرین خود-مراقبتی، پذیرش تشریفات (روالهای ثابت) و بازنگری مثبت موقعیتها انجام میشود. با آرام کردن ذهن، از واکنش غریزی به واکنش فکری و سنجیده عبور خواهید کرد.
۳. موقعیتهای مبهم را جزء به جزء تحلیل کنید (Size Up Complex Situations Step-by-Step): موقعیتهای مبهم میتوانند باعث فلج شدن تصمیمگیری شوند. رهبران شجاع میدانند که نمیتوانند همه چیز را یکباره بفهمند. آنها شرایط پیچیده را گام به گام تحلیل میکنند و در حالی که در درکشان از محیط رشد میکند، مسیر خود را تنظیم مینمایند. این رویکرد به جلوگیری از تعلل و شروع حرکت کمک میکند.
۴. متحدان، مربیان و منتقدان را به کار بگیرید (Enlist Allies, Mentors, and Critics): شجاعت به معنای انجام کارها به تنهایی نیست. رهبران باید شبکهای قوی از افراد شجاع، مربیان قابل اعتماد و حتی منتقدانی صادق ایجاد کنند. این افراد به شما کمک میکنند تا فشار روانی را مدیریت کنید، دیدگاههای کورکورانه را از بین ببرید و تصمیمات خود را با پشتوانه و دقت بیشتری اتخاذ نمایید.
۵. دست به اقدام بزنید (Take Action): شجاعت با عمل تقویت میشود. حتی اگر گامهای اولیه کوچک باشند، شروع حرکت به شما کمک میکند تا از حالت انفعال خارج شوید. عمل، اعتماد به نفس و شتابی ایجاد میکند که برای انجام اقدامات بزرگتر در ادامه ضروری است.
نتیجهگیری
شجاعت یک انتخاب است. در شرایط آشفتهی کنونی، این انتخاب دیگر فقط یک خصیصهی اخلاقی نیست، بلکه یک ضرورت استراتژیک برای ساختن سازمانهای قویتر و سالمتر است. اکنون این انتخاب به دست ماست.