پایگاه خبری رج خبر/ اختصاصی/ کریدور داوود، ستون فقرات استراتژی خاورمیانهای اسرائیل: از نوامبر 2024 اسرائیل با ورود به منطقه غیرنظامی شدهای که بلندهای جولان اشغالی سوریه را از هم جدا میکند، روند احداث کریدور داوود را با ساخت یک جاده هشت کیلومتری در جنوب شرقی روستای مجدل شمس و به موازات خط آلفا آغاز کرده است؛ کریدوری که از طریق اشغال جنوب سوریه، استانهای درعا، سویدا، التنف (محل پایگاههای نظامی کنونی آمریکا) و دیرالزور ایجاد میشود و به فرات میرسد.
این کریدور در مسیر پایگاههای نظامی آمریکا در سوریه طراحی شده و مرکز ثقل آن، پایگاه نظامی آمریکا در التنف است. همچنین ایجاد دو دولت مستقل یا خودمختار کردی در شمال سوریه و دروزی در جنوب این کشور نیز در مسیر این کریدور طراحی شده است تا از طریق این دالان، رژیم اسرائیل به مرزهای عراق و ترکیه رسیده و تلآویو و واشنگتن دسترسی تضمین شدهای به گروههای شورشی کرد در ترکیه و عراق جهت حمایت تسلیحاتی از آنها داشته باشند. این کریدور دارای پیامدهای مهم منطقهای برای ج.ا.ایران، عراق و ترکیه بوده و می تواند امنیت این سه کشور را در آینده با مخاطرات جدی مواجه سازد.
ماهیت کریدور داوود
ماهیت این کریدور چند وجهی بوده و دارای ابعاد مختلف مذهبی، جغرافیایی، سیاسی، نظامی-امنیتی و اقتصادی است:
الف) مذهبی: به لحاظ مذهبی این کریدور بر مبنای «سرزمین موعود» (از نیل تا فرات) که هدف نهایی صهیونیسم بوده، استوار است.
ب) جغرافیایی: به لحاظ جغرافیایی این کریدور ماهیت توسعهطلبی ارضی دارد و یکی از گامهای اولیه تحقق رؤیای به اصطلاح «اسرائیل بزرگ» است.
ج) سیاسی: ماهیت سیاسی این کریدور شامل ایجاد یک محور اسرائیل-آمریکایی از اسرائیل تا عراق است. این محور شامل متحدینی دولتی مانند ایالات متحده، اسرائیل و جمهوری آذربایجان و متحدین غیردولتی مانند کردها و دروزی برای آمریکا و رژیم اسرائیل میشود. این کریدور به ایجاد دو دولت یا منطقه خودمختار دروزی و کرد در جنوب و شمال سوریه (در صورت موافقت ترکیه) کمک میکند؛ جایی که توسعه کردهای مورد حمایت آمریکا با توسعه اسرائیل ادغام میشود و محوری ایجاد میکند که اسرائیل از طریق آن میتواند به رود فرات رسیده، و کردها را در منطقه التنف ملاقات کند.
د) نظامی-امنیتی: به لحاظ نظامی کریدور داوود شامل ایجاد پایگاههای نظامی و مراکز امنیتی ایالات متحده و اسرائیل در امتداد کریدور و همچنین دسترسی آسان و ارسال سلاح به متحدین شبهنظامی این دو کشور یعنی دروزیها و خصوصاً کردها در سوریه، ترکیه، عراق و حتی ایران میشود.
هـ) اقتصادی: به لحاظ اقتصادی کریدور داوود یک مسیر تجاری زمینی برای دسترسی رژیم اسرائیل به سوریه، ترکیه، آذربایجان و عراق ایجاد میکند. همچنین این کریدور شامل خطوط انتقال انرژی مانند گاز و نفت از آذربایجان و مناطق نفت خیز سوریه (و در صورت امکان کردستان عراق) به اسرائیل نیز میشود. منطقه مورد نظر رژیم اسرائیل برای احداث گذرگاه داوود، دارای زمینهای کشاورزی حاصلخیز و سرشار از منابع آبی و نفتی است.
اهداف بانیان کریدور داوود
کریدور داوود چند هدف اصلی برای اسرائیل دارد:
۱-یک مسیر دسترسی زمینی به عراق و سوریه برای اسرائیل ایجاد کرده و آن را به جهان غرب متصل میکند.
۲- محاصره و در تنگنا بودن رژیم اسرائیل را بر طرف و عمق استراتژیک آن را افزایش میدهد.
۳- یک مسیر تجاری جدید برای رژیم اسرائیل ایجاد میکند؛ بهویژه زمانی که نیاز به این کریدور پس از اینکه نیروهای حوثی مسیرهای تجاری دریایی رژیم اسرائیل را محدود کردند.
۴- تحقق رویای ادعایی کتاب مقدس و افسانههای پیرامون به اصطلاح «سرزمین موعود» با رسیدن به رود فرات.
۵- ایجاد یک دولت کردی یا منطقه خودمختار کردی در سوریه که با کردستان عراق ادغام و منجر به افزایش نفوذ صهیونیستها در میان مناطق کردنشین منطقه شود.
۶- عملیاتی کردن پروژههای انتقال نفت به اسرائیل از مبدأ آذربایجان.
۷- تجاوز اسرائیل در خاک سوریه و پیشروی به سمت استان سویداء و متصل کردن آن به مناطق تحت کنترل آمریکاییها.
۸- اجرای طرح قدیمی احداث خط لوله انتقال گاز شمال سوریه به اسرائیل.
۹- دستاندازی بر مناطق سرشار از منابع آب شیرین سوریه
آمریکا:
ایالات متحده چندین هدف مختلف از پروژه کریدور داوود دارد که عمدتاً با اهداف اسرائیل همپوشانی دارد:
۱- ایالات متحده قصد دارد این کریدور را بین عراق و «اسرائیل» ایجاد و از جدایی طلبان کُرد در نیروهای دموکراتیک سوریه (SDF) در راستای منافع خود استفاده کند.
۲- آمریکا و رژیم اسرائیل از طریق این کریدور یک دسترسی تضمینشده به کردهای سوریه، عراق، ترکیه و ایران خواهند داشت تا از طریق تسلیح و کمک به آنها، دولتهای مرکزی را در این کشورها تحت فشار قرار دهند.
۳- به عنوان بخشی از یک استراتژی برای تامین امنیت «اسرائیل»، ایالات متحده با همکاری «اسرائیل» به دنبال محدود کردن نفوذ ترکیه در سوریه است.
۴- ایجاد یک منطقه جغرافیایی وفادار به آمریکا و اسرائیل در سوریه و منطقه غرب آسیا که امتداد آن به کردهای عراق و کشور آذربایجان نیز میرسد.
۵- کنترل منابع نفت و گاز سوریه.
۶- تضمین تداوم استقرار پایگاههای آمریکایی در امتداد مسیر کریدور.
۷- ایجاد یک خط ممتد از مناطق سنینشین (آمریکاییها این پروژه را پروژه مناطق سنینشین نامیدهاند) که از شرق فرات تا غرب امتداد دارد و از منطقه 51 و پایگاه تنف میگذرد و به جنوب سوریه و منطقه جولان میرسد، که این امر به معنای بستن گذرگاه البوکمال و تغییرات بعدی است.
۸- واشنگتن با فعال کردن دیپلماسی خود از طریق ایجاد گذرگاه داوود و با حمایت مادی و نظامی فراوان از اسرائیل، تلاش میکند تا موقعیت این رژیم را در منطقه به عنوان یک قدرت مسلط بر بقیه کشورها، با حق گسترش خود، تثبیت کند.
کردها
به دلیل حمایت آمریکا و غرب، نیروهای دموکراتیک سوریه (SDF) پس از سقوط بشار همه امکانات را برای اعلام یک کشور مستقل در اختیار دارند. در اینجا، منافع کردها و صهیونیستها تحت حمایت آمریکا بههم نزدیک شد. بنابراین، نیروهای SDF برنامهریزی کردند که برای تحقق رویای خود در مورد یک کشور کُردی، نیاز به یک خط پشتیبانی لجستیکی دارند که آنها را به دریای مدیترانه وصل کند تا تدارکات برای کشورشان تامین شود؛ کریدور داوود فرصتی را برای آنها فراهم میکند تا از طریق همکاری با اسرائیل به دریای مدیترانه برسند و از محاصره ترکیه، ایران و سوریه خارج شوند.
دروزیها
هدف دروزیها از پیوستن به کریدور داوود علاوه بر تشکیل دولت دروزی، می تواند دسترسی به منابع مالی و تسلیحاتی از طریق آمریکا و اسرائیل، دسترسی به مدیترانه از طریق اسرائیل و قرارگیری در یک مسیر ترانزیتی مهم باشد. همچنین حمایت اسرائیل و آمریکا از دروزیها میتواند امنیت آنها را در مقابل گروههای افراطگرای مذهبی تضمین کند.
پیامدهای کریدور داوود بر جمهوری اسلامی ایران
پیامدهای منطقهای پروژه داوود فاجعهبار است، زیرا وحدت سوریه را تهدید میکند، این کشور را به سمت تقسیم به گروههای قومی و فرقهای سوق میدهد و درگیریهای داخلی را افزایش میدهد. این پروژه تهدیدی برای دامن زدن به رویارویی های نظامی جدید بین قدرتهای بزرگ منطقهای و بیثبات کردن کل منطقه است. این پروژه قدرت نظامی «اسرائیل» را افزایش داده و نقش منطقهای آن را گسترش میدهد. تلآویو را از محاصره و انزوا خارج و آن را به مرزهای ایران نزدیک میکند؛ از اینرو خطر درگیری نظامی بین ایران و رژیم اسرائیل را بهشدت افزایش میدهد.
همچنین حضور رژیم اسرائیل در نزدیکی مرزهای ایران، امنیت ملی تهران را با مخاطرات جدی مواجه میکند؛ داستان وقتی پیچیدهتر می شود که وفاداری اقلیم کردستان و آذربایجان به رژیم اسرائیل را نیز به ماجرا اضافه کنیم که در این صورت مرزهای شمال غربی و غرب ایران را در محاصره رژیم صهیونیستی قرار خواهد داد. حضور گسترده پایگاههای نظامی آمریکا در منطقه از جمله عراق و سوریه، ایران را در محاصره کامل ایالات متحده و رژیم اسرائیل قرار خواهد داد.
همچنین ماهیت کریدور داوود که حمایت از گروههای شبه نظامی کرد بخشی از آن است، میتواند به ایران نیز تسری پیدا کرده و با تسلیح گروههای شبهنظامی کرد از طریق این کریدور، مناطق غربی ایران را وارد درگیریهای مسلحانه کرده و خطرات جداییطلبی در ایران را افزایش دهد. از سوی دیگر، کریدور داوود فرصت مساعدی به اسرائیل خواهد داد تا نفوذ ایران در بسیاری از سرزمینهای عربی را از بین ببرد. این کریدور کنترل بیشتر اسرائیل بر مناطق غرب آسیا را بههمراه خواهد داشت و به اسرائیل کمک خواهد کرد تا کنترل بیشتری بر مسیرهای انتقال سلاح و کمک ایران به نیروهای مقاومت داشته باشد.

